واز مسلمانان چهار مرد شهيد شدند ، دو مرد از مهاجر ودو مرد از أنصار . وسيد ، عليه السلام ، در راه زنى ديد كشته ، وفرمود كه قاتل اين زن كه بوده باشد ؟ گفتند : خالد بن وليد است . سيد ، عليه السلام ، فرمود كه خالد را بگوييد كه سيد ، عليه السلام ، تو را نهى مىكند از قتل زنان وكودكان . ودر أحوال غزو حنين اين آيت‌ها فرو آمد . قوله تعالى : لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَواطِنَ كَثِيرَةٍ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ - إلى قوله - وَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ « 1 » . غزو بيست وهفتم - غزو طائف چون سيد ، عليه السلام ، از غزو حنين رجوع فرمود ، وقوم ثقيف از طائف به مدد مالك بن عوف بيرون آمده بودند ، عزيمت غزو قوم « 2 » ثقيف « 3 » كرد واز مكة بيرون رفت . ودر راه به حصن مالك « 4 » رسيد وخراب كرد . وبه ديهى رسيد از طائف ، ودر آن حصني بود ، وأهل آن حصن به زنهار درآمدند . بفرمود تا خراب كردند ومال بسيار از آن برگرفتند . واز آنجايگه به طائف « 5 » رفت وبيست روز وزيادت حصار داد ، از بهر آن كه طائف را سورى محكم بود . ولشكر بسيار در آن بودند ومنجنيق ، وهر صنعت كه در حرب به كار آيد ، ساخته بودند ومسلمانان با ايشان كارى نمىتوانستند كرد . وسيد ، عليه السلام ، * بفرمود تا منجنيق ترتيب كردند ، وبدان سنگ به ايشان مىانداختند وبفرمود تا بستان‌هاى ايشان خراب مىكردند ودرخت‌ها مىبريدند .

--> ( 1 ) . توبه 9 : 25 و 26 . حكايت غزو حنين در سيره ، ص 912 تا 928 ، آمده است . غزو حنين در شوال سنهء هشتم هجرى قمري مطابق با ژانويهء 630 ميلادي ، اتفاق افتاده است . ( 2 ) . در أصل بنى ثقيف ( 3 ) . قوم ثقيف در طائف وحوالي آن ودر سمت راه يمن سكونت داشتند وغالبا به كارهاى كشاورزى وباغدارى ودامدارى مىپرداختند وباديه‌نشينى در ميان ايشان كم بود . قوم ثقيف در جنگ‌هاى مسلمانان وخصوصا در فتح عراق وتأسيس شهر بصره شركت جستند ونيز عده‌اى از ايشان در يمن ودر حوالي نجران پراكنده شدند ( - دايرة المعارف اسلامى در ذيل ثقيف ) . ( 4 ) . حصن مالك در موضعي بوده به نام ليه ( به كسر لام وتشديد يا ) بر سر راه طائف ( معجم البلدان ) ( 5 ) . طائف شهري است در حجاز جنوبي ودر ارتفاع 1372 متر از سطح دريا واقع در 12 فرسنگى جنوب شرقي مكة . جمعيت كنونى آن را از سى تا چهل هزار نفر نوشته‌اند . داراى آب وهواي خوش وييلاقى وباغ‌ها وتاكستان‌هاى فراوان . شهر طائف در هنگام ظهور اسلام پس از مكة مهم‌ترين شهر حجاز به شمار مىآمد . گرچه برخوردارى از مزاياى طبيعي ورونق بازرگانى موجبات رقابت مكة را با طائف فرآهم مىآورد ، ميان مردم اين دو شهر روابط صلح‌آميزى برقرار بود . دو گروه در شهر طائف سكنا داشتند : يكى بنى مالك كه أعيان شهر وجنگجويان وأرباب سياست از ايشان بودند ، وديگرى احلاف كه اكثريت وثروت بيشترى داشتند وسدانت بتخانهء لات را به دست آورده بودند وبا مردم آميزش داشتند واز طرف قريش حمايت مىشدند وبه همين مناسبت است كه قوم ثقيف كه از احلاف بودند در خلافت بنى أمية مؤثر بودند ( - دايرة المعارف اسلامى در ذيل طائف ) .